Κάθε αθλητής μας ξεκίνησε με έναν φόβο — τη θάλασσα, τον άνεμο, το σκοτάδι. Δείτε πώς τον κέρδισε.
«Θέλω να γυρίσω πίσω», είπε η Μαρία, 8 χρονών, την πρώτη μέρα στο τμήμα Optimist. Ο άνεμος ήταν 8 μποφόρ, το κύμα μικρό αλλά ανησυχητικό για ένα παιδί. Ο προπονητής της, Θανάσης, δεν την πίεσε. Την άφησε να καθίσει στο σκάφος στην άκρη της αποβάθρας, να νιώσει τον ήλιο, να ακούσει το νερό.
Την επόμενη εβδομάδα, η Μαρία ήταν στο νερό. Σε δύο μήνες, αγωνιζόταν. Σε ένα χρόνο, κέρδισε το πρώτο της μετάλλιο.
Η ιστορία της Μαρίας δεν είναι μοναδική. Κάθε χρόνο, δεκάδες παιδιά έρχονται στον ΝΟΑΣ με επιφύλαξη, με φόβο, με αμφιβολία. Και κάθε χρόνο, βλέπουμε τα ίδια: ο φόβος υποχωρεί, η αυτοπεποίθηση μεγαλώνει, το χαμόγελο γίνεται πιο πλατύ.
Η ιστιοπλοΐα είναι το μόνο άθλημα που βάζει το παιδί αντιμέτωπο με τη φύση ολόμορφα. Δεν μπορείς να κρύψεις από τον άνεμο. Δεν μπορείς να κάνεις ότι δεν είδες το κύμα. Και όταν το παιδί καταφέρνει να τα διαχειριστεί — όταν γυρίζει στο λιμάνι με τα ίδια του τα χέρια — ξέρει ότι μπορεί τα πάντα.
Αυτή η αυτοπεποίθηση δεν μένει στη θάλασσα. Την παίρνει στο σχολείο, στις σχέσεις, στη ζωή. Και αυτό είναι το δώρο που θέλουμε να δώσουμε σε κάθε παιδί.
